Systemen en horizontale afstanden

The horizontal spacing algorithm in MuseScore determines the minimum amount of space each measure requires, and will add them onto a system until there is not enough space for the next measure, at which point it will start a new one. This is similar to laying out words in a word processor.

Dit levert in bijna alle gevallen acceptabele resultaten op, maar er zijn veel situaties waarin je dit gedrag wilt beheersen en expliciet wilt aangeven waar systeemomslagen moeten optreden, of wilt specificeren dat een systeem moet bestaan ​​uit een specifiek bereik van maat, zelfs als deze technisch gezien niet perfect 'passen'.

Functies

De belangrijkste hulpmiddelen die worden gebruikt voor het regelen van systemen en horizontale afstanden worden hieronder beschreven.

Systeemomslagen

A system break causes MuseScore to end a system after a specific measure or horizontal frame, even if more measures would fit. To add a system break, select a measure (or any element within it) or a frame, and then click the System break icon in the Layout palette:

Je kunt ook de sneltoets Enter gebruiken. Beide methoden om systeemomslagen toe te voegen werken ook in de noteninvoermodus.

Door op `Enter` te drukken bij een tekst item, ga je naar de tekstbewerkingsmodus. Als je dit doet bij een ander type item in een maat, wordt er een systeemomslag voor die maat gemaakt.

Nadat je een omslag hebt toegevoegd, verschijnt het pictogram boven de maat waaraan je de omslag hebt toegevoegd:

As with other formatting elements, system breaks will not print, and their on-screen display can be toggled via the Properties panel.

Systemen vergrendelen

Systeemvergrendelingen zijn een manier om te garanderen dat een specifiek scala aan maten een samenhangend systeem vormt zonder dat het systeem wordt onderbroken.

Er zijn verschillende manieren om een ​​vergrendeld systeem te creëren. In het Maat gedeelte van Eigenschappen, dat beschikbaar komt wanneer een maat of een reeks maten is geselecteerd, bevinden zich vier nieuwe knoppen met bijbehorende sneltoetsen:

• Vorige (Alt+Omhoog; macOS: Option+Omhoog) verplaatst de geselecteerde maat/mate naar het vorige systeem en vergrendelt dat systeem.

• Volgende (Alt+Omlaag; macOS: Option+Omlaag) verplaatst de geselecteerde maat/maten naar het volgende systeem en vergrendelt dat systeem.

• Vergrendel geselecteerd systeem (Alt+L; macOS: Option+L) hiermee worden de systemen die de geselecteerde maten bevatten, in hun huidige staat vergrendeld of ontgrendeld; dit werkt als een schakelaar.

• Maak systeem van selectie (Alt+S; macOS: Option+S) creëert een vergrendeld systeem op basis van alleen de geselecteerde maat/maten.

De sneltoets Ctrl+Alt+L (macOS: Cmd+Option+L) hiermee wordt de huidige opmaak van alle systemen in de partituur vergrendeld.

Een vergrendeld systeem wordt aangegeven met een hangslotsymbool aan de rechterkant. Wanneer dit is geselecteerd, verschijnt er een balk over het vergrendelde systeem om de omvang ervan aan te geven (wat in de paginaweergave misschien overbodig lijkt, maar nuttiger is in de doorlopende weergave):

Het is belangrijk te begrijpen dat zowel het begin als het einde van een vergrendeld systeem vastliggen. Dit betekent dat het einde van het voorgaande systeem in feite ook vastligt (zelfs als dat systeem zelf niet vergrendeld is of er geen expliciete systeemomslag is).

Er zijn een paar kanttekeningen bij het gebruik van systeemvergrendelingen. Met deze functie kun je zoveel maten op een systeem plaatsen als je wilt, zelfs als het grafisch gezien rampzalig is. MuseScore kan meer op een systeem comprimeren dan normaal en zal de verdeling op een elegante manier aanpassen, maar slechts tot op zekere hoogte. Bovendien zullen vergrendelde systemen – per definitie – nooit automatisch opnieuw worden opgemaakt. Het is daarom het beste om pas vergrendelingen toe te voegen nadat de basis opmaak, zoals pagina- en notenbalkgrootte, is bepaald. Als je een flexibele opmaak wilt die werkt met verschillende paginaformaten, kun je vergrendelingen beter vermijden.

Systeemvergrendelingen kunnen bijzonder handig zijn bij het indelen van instrumentale partijen. Zodra je een goede plek voor een paginaomslag in een partij hebt gevonden en een pagina-einde hebt toegevoegd, kun je snel en eenvoudig maten tussen systemen verplaatsen (met behulp van de knoppen Vorige en Volgende, of de bijbehorende sneltoetsen) om de afstand naar wens aan te passen. De systemen worden daarbij geleidelijk vergrendeld.

Systeemvergrendelingen worden opgeheven wanneer er wijzigingen worden aangebracht die de opmaak van een partituur aanzienlijk veranderen en die de vergrendeling tegenspreken of een onlogisch resultaat opleveren. Dit gebeurt met name wanneer een vergrendeld systeem een ​​rust van meerdere maten bevat en een actie ervoor zorgt dat de rust wordt opgeheven: dit omvat het uitschakelen van rusten van meerdere maten of het weergeven van een nieuw instrument of een nieuwe notenbalk. Het aanmaken van een systeem- of pagina-einde binnen een vergrendeld systeem heft de systeemvergrendeling ook op.

Om deze redenen is het vaak verstandig om te wachten tot de latere fasen van het werken aan een partituur voordat de opmaak met systeemvergrendelingen wordt vastgelegd.

Voordat de systeemvergrendelingsfunctie beschikbaar was in MuseScore Studio, was het mogelijk om een ​​vergelijkbaar resultaat te bereiken door het opmaak item **Houd maten op hetzelfde systeem** (beschikbaar in het **Opmaak** palet) toe te passen op alle maten in het bereik. Dit item moet niet langer voor dit doel worden gebruikt; in plaats daarvan moet een systeemvergrendeling worden toegepast. Het item heeft nog steeds een beperkt geldig gebruik, namelijk om aan te geven dat er geen systeembreuk mag optreden op een bepaalde positie (dit is vergelijkbaar met een 'niet-brekende spatie' in een tekstverwerker). Dit is bijvoorbeeld handig voor herhalingen van 2 en 4 maten, waarbij deze items automatisch worden toegevoegd.

Opmaak uitrekken

Je kunt de breedte van de maten vergroten of verkleinen, waarna de inhoud zich dienovereenkomstig aanpast. De berekende breedte van een maat wordt vermenigvuldigd met een factor uitrekking van de opmaak die je numeriek kunt instellen voor geselecteerde maten. Je kunt echter ook opdrachten gebruiken om de uitrekking van geselecteerde maten direct te vergroten of te verkleinen zonder een specifiek getal in te stellen.

Om de uitrekking van de opmaak direct te wijzigen, kun je een of meer maten selecteren en vervolgens een van de opdrachten in Opmaak → Uitrekken:

• Vergroot de uitrekking van de opmaak: vergroot de breedte van de maat (sneltoets: }).

• Verminder de uitrekking van de opmaak: verklein de breedte van de maat (sneltoets: {).

• Herstel de uitrekking van de opmaak: De breedte van de maat opnieuw instellen.

Om de waarde voor de uitrekking van de opmaak numeriek in te stellen, kun je een of meer maten selecteren en vervolgens de Maatbreedte in het Uiterlijk gedeelte van het Eigenschappen paneel:

Elke keer dat je op } of { drukt, wordt deze waarde met 0,1 verhoogd of verlaagd.

Je kunt deze waarde ook voor een enkele maat instellen door er met de rechtermuisknop op te klikken, Maat-eigenschappen te selecteren en Uitrekking van de opmaak in het resulterende dialoogvenster in te stellen.

If you need to compress the width of measures in order to fit more onto a system than would fit by default, it is better to use the system locks feature instead.

Horizontale kaders

A horizontal frame is a container for empty space, text, or images, that can be placed between measures in a score. Although you can place text or images within horizontal frames (see Using frames for additional content), one of their main purposes is to create empty space within systems, as shown below.

Om een ​​horizontaal kader aan de partituur toe te voegen, selecteer je een maat en klik je vervolgens op het pictogram Voeg horizontaal kader in in het Opmaak palet:

Het kader wordt vóór de geselecteerde maat ingevoegd. Als de maat aan het begin van een systeem staat, kan het kader, indien er ruimte is, aan het einde van het vorige systeem verschijnen.

Je kunt ook de commando's in het menu Voeg toe -> Kaders gebruiken.

Je kunt de breedte van het kader vervolgens aanpassen met de Breedte instelling in het Eigenschappen paneel, of door het kader te selecteren en de greep te slepen, of door de pijltoetsen Links en Rechts te gebruiken om de breedte te wijzigen. Aanpassingen via het toetsenbord gebeuren in stappen van 0,5 sp, of 1,0 sp als je Ctrl (Mac: Cmd).

• Voeg horizontaal kader in: Plaats een horizontaal kader vóór de geselecteerde maat.

• Voeg horizontaal kader toe: Voeg een horizontaal kader toe aan het einde van de partituur.

Acties

Ruimte creëren tussen maten

To create a space between two measures, select the second measure, then insert and adjust a horizontal frame as described above.

Ruimte creëren aan het begin of einde van een systeem

To create extra space at the beginning or end of an individual system, add horizontal frame. For the first system of a score, the First system indent style setting (in Format -> Style -> Score) automatically creates space. See Score size and spacing for more information. You may want to create separate sections with a "Section Break" instead, when you think of extra space at the end of an individual system, see Using sections for multiple movements or songs chapter.

To add space at the beginning of a system, select the first measure of the system then insert and adjust a horizontal frame as described above. You may also need to place a system break on the last measure of the previous system to ensure that the horizontal frame does not appear there instead.

Om aan het einde van een systeem ruimte toe te voegen, moet je er eerst voor zorgen dat er geen systeemomslag is bij de laatste maat. Selecteer vervolgens de volgende maat en voeg een horizontaal kader in. Voeg daarna, indien nodig, een systeemomslag toe aan het horizontale kader zelf.

De breedte van het laatste systeem aanpassen

The last system of a score will normally be right-justified (stretched to fill the width of the page) if its default width exceeds the Last system fill threshold as set in Format -> Style -> Spacing. See Score size and spacing for more information. This normally produces good results, but there may be cases where the last system is filled but would look better if it were not, or vice versa.

In gevallen waarin een systeem gevuld is, maar je dat liever niet wilt, kun je de drempelwaarde verhogen. Een waarde van 100% betekent dat het laatste systeem nooit gevuld raakt (omdat de breedte ervan die drempelwaarde nooit zal overschrijden). Omgekeerd, als het laatste systeem niet uitgevuld is, maar je dat wel wilt, verlaag dan de drempelwaarde. Een waarde van 0% betekent dat het laatste systeem altijd uitgerekt zal worden (omdat de breedte ervan die drempelwaarde altijd zal overschrijden).

Normaal gesproken is het echter raadzaam een ​​drempelwaarde te kiezen die rekening houdt met toekomstige wijzigingen in de partituur, waardoor er mogelijk meer of minder maten in het laatste systeem terechtkomen. Als het laatste systeem bijvoorbeeld momenteel meerdere maten bevat en je deze volledig uitvult door de drempelwaarde op 0% in te stellen, kan dit er onwenselijk uitzien als de opmaak in de toekomst verandert en het laatste systeem nog maar één maat bevat. Of als het laatste systeem slechts één maat bevat en je deze volledig uitvult door de drempelwaarde op 100% in te stellen, kan dit er onwenselijk uitzien als de opmaak in de toekomst verandert en het laatste systeem uiteindelijk meerdere maten bevat. Daarom is een waarde die ergens in het midden ligt meestal verstandiger.

Het is echter meestal nog beter om systemomslagen in te plannen, zodat het laatste systeem niet minder vol is dan de andere.